kredit (język czeski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) kredyt
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kredit kredity dopełniacz kreditu kreditů celownik kreditu kreditům biernik kredit kredity wołacz kredite kredity miejscownik kreditu kreditech narzędnik kreditem kredity - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. kreditní
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
kredit (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) ekon. kredyt[1]
- odmiana:
- (1.1) en kredit, krediten, krediter, krediterna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kreditkort
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kreditera
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „kredit” w: Svenska Akademiens ordlista (SAOL), Svenska Akademien.
kredit (język turkmeński)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) kredyt
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.