krawężnik (język polski)
krawężnik (1.1)
krawężnik (2.1)
- wymowa:
- , IPA: [kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik], AS: [kravẽũ̯žʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bud. element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) pot. obraź. policjant pracujący w drogówce[1] lub patrolu pieszym
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik krawężnik krawężniki dopełniacz krawężnika krawężników celownik krawężnikowi krawężnikom biernik krawężnik krawężniki narzędnik krawężnikiem krawężnikami miejscownik krawężniku krawężnikach wołacz krawężniku krawężniki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik krawężnik krawężniki dopełniacz krawężnika krawężników celownik krawężnikowi krawężnikom biernik krawężnika krawężników narzędnik krawężnikiem krawężnikami miejscownik krawężniku krawężnikach wołacz krawężniku krawężniki ndepr. M. i W. lm: (ci) krawężnicy - przykłady:
- (1.1) Jacuś spadł z roweru i rozbił sobie kolano o krawężnik.
- (2.1) Byłbym wcześniej, ale krawężnik zatrzymał mnie tuż przed domem i wlepił mandat za brak świateł.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gw. (Górny Śląsk) borsztajn, gw. (Kujawy) burtnik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. krawędź ż, krawędziak m
- przym. krawężnikowy, krawędziowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. krawędź
- (2.1) od (1.1)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bryt. kerb, amer. curb
- baskijski: (1.1) zintarri
- czeski: (1.1) obrubník m
- duński: (1.1) kantsten w, fortovskant w
- fiński: (1.1) reunakiveys
- francuski: (1.1) bordure ż
- hiszpański: (1.1) bordillo m
- islandzki: (1.1) gangstéttarbrún ż
- niemiecki: (1.1) Bordkante ż, Bordstein m, Kantenstein m, Randstein m
- norweski (bokmål): (1.1) fortauskant m
- nowogrecki: (1.1) κράσπεδο n πεζοδρομίου
- rosyjski: (1.1) поребрик m, бордюр m
- szwedzki: (1.1) trottoarkant
- węgierski: (1.1) járdaszegély, a járda széle
- źródła:
- ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3, s. 142.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.