kotwicznik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. mar. poborca podatkowy zbierający opłaty za zarzucenie kotwicy w porcie[1]
- (1.2) daw. mar. marynarz zawiadujący na okrętach kotwicą i linami[2]
- (1.3) daw. rzem. kowal wykuwający kotwice[3]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kotwicznik kotwicznicy dopełniacz kotwicznika kotwiczników celownik kotwicznikowi kotwicznikom biernik kotwicznika kotwiczników narzędnik kotwicznikiem kotwicznikami miejscownik kotwiczniku kotwicznikach wołacz kotwiczniku kotwicznicy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) celnik, mytnik, poborca
- (1.2) marynarz
- (1.3) kowal
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kotwica ż, kotwiczka ż, kotwicowisko n, kotwiczenie n, zakotwiczenie n
- czas. kotwiczyć ndk., zakotwiczyć dk.
- przym. kotwiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od pol. kotwiczne → opłata za kotwiczenie w porcie[1]
- (1.2-3) pol. kotwica + -nik
- uwagi:
- (1.1-3) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.3) ainguragile
- hiszpański: (1.3) ancorero m
- niemiecki: (1.2) Ankerknecht m; (1.3) Ankerschmied m
- źródła:
- 1 2 Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5.
- ↑ Hasło „Boſſemann” w: Michel Abraham Trotz, Nouveau dictionnaire françois, allemand et polonois, t. I, Jean Frederic Gleditsch, Lipsk 1803, s. 754 (wg kolumn).
- ↑ Jacek Friedrich, Gdańskie zabytki architektury do końca XVIII w., Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1997, ISBN 83-7017-606-2, s. 26.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.