kosmonautka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔsmɔ̃ˈnawtka], AS: [kosmõnau̯tka], zjawiska fonetyczne: nazal.• u → ł • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta, która wzięła udział w podróży kosmicznej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kosmonautka kosmonautki dopełniacz kosmonautki kosmonautek celownik kosmonautce kosmonautkom biernik kosmonautkę kosmonautki narzędnik kosmonautką kosmonautkami miejscownik kosmonautce kosmonautkach wołacz kosmonautko kosmonautki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) astronautka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kosmita mos, kosmonauta ż, kosmonautyka ż
- przym. kosmonautyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) forma żeńska od: kosmonauta
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kosmonauta
- białoruski: (1.1) касманаўтка ż
- bułgarski: (1.1) космонавтка ż
- czeski: (1.1) kosmonautka ż
- hiszpański: (1.1) cosmonauta ż
- niemiecki: (1.1) Kosmonautin ż
- rosyjski: (1.1) космонавтка ż
- słowacki: (1.1) kozmonautka ż
- ukraiński: (1.1) космонавтка ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.