kosmolog (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) specjalista w dziedzinie kosmologii
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kosmita mos, kosmologia ż
przym. kosmologiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

kosmolog (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) kosmolog
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kosmologie ż, kosmos m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kosmolog (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kosmolog
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kosmologi w
przym. kosmologisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.