kosmatnik (język polski)
kosmatnik (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. nietoperz z plemienia kosmatników w podrodzinie mroczków
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kosmatnik kosmatniki dopełniacz kosmatnika kosmatników celownik kosmatnikowi kosmatnikom biernik kosmatnika kosmatniki narzędnik kosmatnikiem kosmatnikami miejscownik kosmatniku kosmatnikach wołacz kosmatniku kosmatniki - przykłady:
- (1.1) Samica kosmatnika początkowo nosi młode ze sobą.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kosmatnik antylski • kosmatnik cynamonowy • kosmatnik czarnawy • kosmatnik duży • kosmatnik hebanowy • kosmatnik jamajski • kosmatnik kasztanowy • kosmatnik kubański • kosmatnik palmowy • kosmatnik pośredni • kosmatnik rdzawy • kosmatnik samotny • kosmatnik seminolski • kosmatnik solniskowy • kosmatnik srebrzysty • kosmatnik wyspowy • kosmatnik żółty
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) nietoperz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kosmatniki lm nmos
- przym. kosmaty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kosmaty + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.