korektorka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔrɛkˈtɔrka], AS: [korektorka], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) druk. kobieta zawodowo poprawiająca teksty na różnych etapach przygotowywania druku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik korektorka korektorki dopełniacz korektorki korektorek celownik korektorce korektorkom biernik korektorkę korektorki narzędnik korektorką korektorkami miejscownik korektorce korektorkach wołacz korektorko korektorki - przykłady:
- (1.1) Maciek! Znów twój tekst wrócił od korektorki cały pokreślony!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. korektor, korekta, korektornia, korektura
- przym. korektorski, korektowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: korektor
- bułgarski: (1.1) коректорка ż
- francuski: (1.1) correctrice ż
- hiszpański: (1.1) correctora ż
- nowogrecki: (1.1) διορθώτρια ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.