konsum (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkɔ̃w̃sũm], AS: [kõũ̯sũm], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sklep z artykułami konsumpcyjnymi przy zakładzie pracy dla jego pracowników, także spółdzielnia spożywców

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. konsumować

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• baskijski: (1.1) ekonomatu
• hiszpański: (1.1) economato m

źródła:

konsum (język albański)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) konsumpcja, zużycie^[1]

odmiana:

(1.1) lp konsum, konsumi; lm konsume, konsumet

przykłady:

(1.1) Konsumi i artikujve shtëpijake u zvogëlua gjatë pandemisë. → Konsumpcja artykułów domowych zmniejszyła się w trakcie pandemii.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. konsumoj

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

konsum (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) konsumować, zużywać

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: