konkwistador (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. tytuł nadawany przez królów hiszpańskich i portugalskich zdobywcom Ameryki Południowej i Środkowej w XVI w.[1]
- (1.2) zdobywca, najeźdźca, zaborca, kolonizator
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik konkwistador konkwistadorzy dopełniacz konkwistadora konkwistadorów celownik konkwistadorowi konkwistadorom biernik konkwistadora konkwistadorów narzędnik konkwistadorem konkwistadorami miejscownik konkwistadorze konkwistadorach wołacz konkwistadorze konkwistadorzy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kolonizator
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konkwista ż
- przym. konkwistadorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- hiszp. conquistador
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) conquistador; (1.2) conqueror
- bułgarski: (1.1) конквистадор m
- francuski: (1.1) conquistador m
- hiszpański: (1.1) conquistador m; (1.2) conquistador m
- interlingua: (1.1) conquisitor; (1.2) conquisitor
- nahuatl centralnego Meksyku: (1.1) tepehuani
- rosyjski: (1.1) конкистадор m
- słowacki: (1.1) conquistador m; (1.2) conquistador m
- włoski: (1.1) conquistatore m
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.