koneser (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) znawca w jakiejś dziedzinie (zwykle także jej miłośnik), zwłaszcza w przypadku jedzenia lub sztuki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koneser koneserzy dopełniacz konesera koneserów celownik koneserowi koneserom biernik konesera koneserów narzędnik koneserem koneserami miejscownik koneserze koneserach wołacz koneserze koneserzy depr. M. i W. lm: (te) konesery - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) koneser sztuki
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. koneserstwo n
- forma żeńska koneserka ż
- przym. koneserski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. connaisseur[1] < franc. connaître → znać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) connoisseur
- francuski: (1.1) connaisseur m
- interlingua: (1.1) cognoscitor
- niemiecki: (1.1) Kenner m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.