komput (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔ̃mput], AS: [kõmput], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przest. poczet, rejestr, zbiór
- (1.2) st.pol. liczba, rachunek
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik komput komputy dopełniacz komputu komputów celownik komputowi komputom biernik komput komputy narzędnik komputem komputami miejscownik kompucie komputach wołacz kompucie komputy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) komput królów • komput wojska • komput kościelny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. komputacja ż
- czas. komputować ndk.
- przym. komputowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. computus
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
komput (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
- (1.1) obliczać
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- czas. komputi
- rzecz. komputado, komputilo, komputilego, komputisto, komputilisto, poŝkomputilo, tekkomputilo, tekokomputilo, komputilludo
- przym. komputila, tekkomputila, tekokomputila
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.