kolosalny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔlɔˈsalnɨ], AS: [kolosalny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) bardzo duży; wielki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kolosalny kolosalna kolosalne kolosalni kolosalne dopełniacz kolosalnego kolosalnej kolosalnego kolosalnych celownik kolosalnemu kolosalnej kolosalnemu kolosalnym biernik kolosalnego kolosalny kolosalną kolosalne kolosalnych kolosalne narzędnik kolosalnym kolosalną kolosalnym kolosalnymi miejscownik kolosalnym kolosalnej kolosalnym kolosalnych wołacz kolosalny kolosalna kolosalne kolosalni kolosalne - przykłady:
- (1.1) Nikt przy zdrowych zmysłach nie kwestionuje, że przemiana jest kolosalna[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kolosalna suma • kolosalne zmiany
- synonimy:
- (1.1) ogromny, olbrzymi
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kolos m, kolosalność ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) colossal
- bułgarski: (1.1) колосален
- duński: (1.1) kolossal
- esperanto: (1.1) kolosa, supermezura
- hiszpański: (1.1) colosal
- niemiecki: (1.1) kolossal
- norweski (bokmål): (1.1) kolossal
- norweski (nynorsk): (1.1) kolossal
- nowogrecki: (1.1) κολοσσιαίος
- słowacki: (1.1) kolosálny
- szwedzki: (1.1) kolossal
- ukraiński: (1.1) колосальний
- węgierski: (1.1) kolosszális
- źródła:
- ↑ Kazimierz Moczarski, Rozmowy z katem, 1977, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.