koligat (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔˈlʲiɡat], AS: [kolʹigat], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. mężczyzna żonaty z czyjąś krewną[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koligat koligaci dopełniacz koligata koligatów celownik koligatowi koligatom biernik koligata koligatów narzędnik koligatem koligatami miejscownik koligacie koligatach wołacz koligacie koligaci depr. M. i W. lm: (te) koligaty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) powinowaty
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. koligacja ż, skoligacenie n
- forma żeńska koligatka ż
- czas. koligacić, skoligacić
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.