kognat (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ˈkɔɡnat], AS: [kognat]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. krewny w linii żeńskiej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kognat kognaci dopełniacz kognata kognatów celownik kognatowi kognatom biernik kognata kognatów narzędnik kognatem kognatami miejscownik kognacie kognatach wołacz kognacie kognaci - przykłady:
- (1.1) W czasach sarmackich o kognatach mówiono: „krewni po kądzieli”.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) krewny po kądzieli
- antonimy:
- (1.1) agnat, krewny po mieczu
- hiperonimy:
- (1.1) krewny
- hiponimy:
- (1.1) dziadek macierzysty, babka macierzysta, ciotka macierzysta, wuj, ciotka, przedwieć, dziadek wujeczny, wuj stryjeczny, ciotka stryjeczna, wuj wujeczny, ciotka wujeczna, wuj cioteczny, ciotka cioteczna
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kognacja ż
- rzecz. forma żeńska kognatka
- przym. kognacki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. cognatus
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cognate
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.