kogel-mogel (język polski)

kogel-mogel (1.1)

wymowa:

‹kogel-mogel› lub ‹kogiel-mogiel›, IPA: [ˌkɔɡɛl‿ˈmɔɡɛl] lub [ˌkɔɟɛl‿ˈmɔɟɛl], AS: [kogel‿mogel] lub [koǵel‿moǵel], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. masa z surowego żółtka utartego z cukrem, spożywana jako deser lub używana jako dodatek do ciast; zob. też kogel-mogel w Wikipedii

(1.2) pot. zamieszanie, chaos, zamęt

odmiana:

(1.1) kogel-mogel, kogla-mogla, koglowi-moglowi, kogel-mogel, koglem-moglem, koglu-moglu, koglu-moglu; lm kogle-mogle, kogli-mogli, koglom-moglom, kogle-mogle, koglami-moglami, kochlach-moglach, kogle-mogle

(1.2) lp jak (1.1); blm

przykłady:

(1.1) Mamusiu, zrób mi kogel-mogel.

(1.2) Po powrocie z urlopu zastałem w pracy okropny kogel-mogel.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) miszmasz, bajzel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Kugel + mogeln (kula, gałka + kręcić)^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) kogel mogel
• jidysz: (1.1) גאָגל־מאָגל
• niemiecki: (1.2) Zuckerei
• ukraiński: (1.1) ґо́ґель-мо́ґель m, ґо́ґоль-мо́ґоль m

źródła: