kociuba (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogrzebacz do opróżniania pieca chlebowego z węgla
(1.2) hutn. łyżkowate mieszadło do roztopionego materiału
(1.3) daw. kij[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) zgrzebło
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) tur. kösübe < tur. köse → grzebać w piecu[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 248.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „kociuba” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.