koca (język turecki)

wymowa:
IPA: /ko'ʤa/
​
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mąż
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zevç
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Turecki - Rodzina
źródła:

koca (język węgierski)

wymowa:
IPA: /ˈkotsɒ/
podział przy przenoszeniu wyrazu: ko•ca
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool. maciora, locha
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) anyakoca • kocadohányos • kocajátékos • kocavadász • kocavisítás
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

koca (język wilamowski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) drapać (pazurami)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. koc ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
wilam. koc + -a
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.