kobza (język polski)
kobzy (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. ludowy instrument strunowy; zob. też kobza w Wikipedii
- (1.2) pot. muz. dudy góralskie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kobza kobzy dopełniacz kobzy kobz celownik kobzie kobzom biernik kobzę kobzy narzędnik kobzą kobzami miejscownik kobzie kobzach wołacz kobzo kobzy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) dudy, koza
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) instrument
- (1.2) instrument
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kobzar mos, kobziarz mos
- przym. kobzarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ukr. ко́бза
- (1.2) pol. koza[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) kobza
- białoruski: (1.1) кобза ż (kóbza)
- francuski: (1.1) kobza ż
- hiszpański: (1.1) kobza ż
- rosyjski: (1.1) кобза ż (kóbzá)
- słowacki: (1.1) kobza ż
- ukraiński: (1.1) кобза ż (kóbza)
- węgierski: (1.1) koboz
- źródła:
kobza (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. kobza[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kobzar m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.