kożusznik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔˈʒuʃʲɲik], AS: [kožušʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rzemieślnik wyrabiający kożuchy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kożusznik kożusznicy dopełniacz kożusznika kożuszników celownik kożusznikowi kożusznikom biernik kożusznika kożuszników narzędnik kożusznikiem kożusznikami miejscownik kożuszniku kożusznikach wołacz kożuszniku kożusznicy - przykłady:
- (1.1) W tym regionie nadal można znaleźć kożuszników.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kożuszkarz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kożuch m, kożuszek m, kożuszysko n, kożuchowanie n, kożuszkarz m, kożusznictwo n, kożuszyna ż
- czas. kożuchować ndk.
- przym. kożuchowy, kożuszany, kożuszny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kożuch + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) furrier
- niemiecki: (1.1) Kürschner
- rosyjski: (1.1) меховщик, скорняк
- wilamowski: (1.1) kjyśner m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.