kluniacki (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) hist. dotyczący Cluny, miasta w środkowo-wschodniej Francji lub tamtejszego klasztoru[1]; zob. też Cluny w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kluniacki kluniacka kluniackie kluniaccy kluniackie dopełniacz kluniackiego kluniackiej kluniackiego kluniackich celownik kluniackiemu kluniackiej kluniackiemu kluniackim biernik kluniackiego kluniacki kluniacką kluniackie kluniackich kluniackie narzędnik kluniackim kluniacką kluniackim kluniackimi miejscownik kluniackim kluniackiej kluniackim kluniackich wołacz kluniacki kluniacka kluniackie kluniaccy kluniackie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) reforma kluniacka • kongregacja kluniacka
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kluniata mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. Cluny → miasto, siedziba nieistniejącego już opactwa
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.