kliniczny (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) med. dotyczący lecznictwa zamkniętego
(1.2) med. związany z opisem choroby
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jego podręcznik hematologii klinicznej zawiera wszystko o chorobach krwi.
(1.2) Stwierdzono, że zaburzenia depresyjne wyrażają się głównie dysforią, a ponadto występują także różnego typu obrazy depresyjne, zwykle jednak o nietypowym obrazie klinicznym[1].
składnia:
kolokacje:
badanie kliniczne • objaw kliniczny • obraz kliniczny • przebieg kliniczny • przypadek kliniczny • psycholog kliniczny • psychologia kliniczna • szpital kliniczny • śmierć kliniczna • wykład kliniczny • zajęcia kliniczne
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. klinicysta m, klinika ż
przysł. klinicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej im. Gen. Karola Świerczewskiego, w Szczecinie, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Szczecin 1975, s. 198

kliniczny (język kaszubski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) med. kliniczny
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) òbjaw kliniczny • òbrôz kliniczny • przëpôdk kliniczny • smierc klinicznô • szpital kliniczny • daw. szpëtôl kliniczny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. klinika ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.