kitrać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈcitraʨ̑], AS: [ḱitrać], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik niedokonany (dk. skitrać)

(1.1) gwara więzienna chować

czasownik zwrotny kitrać się

(2.1) chować się
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(2.1) Niezła ze mnie wagarowiczkaktóra nawet porządnie kitrać się nie umie, tylko tak wagaruje, że wszyscy na mieście widzą[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kitranie n, skitranie n
czas. skitrać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Internetu
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.