kira (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈcira], AS: [ḱira], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. wódka[1]
- (1.2) reg. gw. gór. zakręt, zakos, serpentyna drogi lub ścieżki[2]
- odmiana:
- (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kira kiry dopełniacz kiry kir celownik kirze kirom biernik kirę kiry narzędnik kirą kirami miejscownik kirze kirach wołacz kiro kiry - przykłady:
- (1.2) Wyżnia Kira Miętusia, Niżnia Kira Miętusia (nazwy miejsc w górach)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.2) niem. Kehre
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wódka
- źródła:
- ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3, s. 132.
- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, s. 513, Poronin, Wydaw. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-009-1, ISBN 83-7104-007-5, ISBN 83-7104-008-3
kira (język susu)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) droga
- (1.2) kierunek
- (1.3) szlak
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Kira na minden? → Gdzie jest droga?
- (1.2) Yi kira tongo. → Weź (wybierz) ten kierunek.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.