kenotafium (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɛ̃nɔˈtafʲjũm], AS: [kẽnotafʹi ̯ũm], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) książk. inaczej → cenotaf
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kenotafium kenotafia dopełniacz kenotafium kenotafiów celownik kenotafium kenotafiom biernik kenotafium kenotafia narzędnik kenotafium kenotafiami miejscownik kenotafium kenotafiach wołacz kenotafium kenotafia - przykłady:
- (1.1) Podobnie jak w przypadku pozostałych monarchów (z wyjątkiem grobu Kazimierza Wielkiego), nagrobek stanowi swojego rodzaju kenotafium – ciało Kazimierza Jagiellończyka, nie spoczywa we wnętrzu tumby, ale pochowane jest pod posadzką kaplicy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) cenotaf, kenotaf
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cenotaf mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) zob. cenotaf
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cenotaf
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.