keczua (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
- (1.1) jęz. język Indian Keczua; zob. też język keczua w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik keczua keczua dopełniacz keczua keczua celownik keczua keczua biernik keczua keczua narzędnik keczua keczua miejscownik keczua keczua wołacz keczua keczua - przykłady:
- (1.1) Do zapisu keczua stosuje się alfabet łaciński[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) alfabet / język / języki / makrojęzyk keczua
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) język
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Keczua mrz/n
- przym. keczuański
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- hiszp. quechua < qu. qhichwa → teren płaski
- uwagi:
- (1.1) inna pisownia kiczua
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Quechua
- czeski: (1.1) kečuánština ż
- francuski: (1.1) quechua m
- hiszpański: (1.1) quechua m
- keczua: (1.1) qhichwa
- niderlandzki: (1.1) Quechua n
- niemiecki: (1.1) Quechua n
- portugalski: (1.1) quíchua m, quéchua m
- włoski: (1.1) quechua m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.