kaszta (język polski)
kaszta (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈkaʃta], AS: [kašta]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) druk. szuflada zecerska z przegródkami (króbkami), zawierającymi czcionki i justunek[1][2]; zob. też kaszta w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kaszta kaszty dopełniacz kaszty kaszt celownik kaszcie kasztom biernik kasztę kaszty narzędnik kasztą kasztami miejscownik kaszcie kasztach wołacz kaszto kaszty - przykłady:
- (1.1) Nowe czcionki od razu zdobyły sobie popularność i znalazły się w kasztach zecerskich drukarń całego kraju. (z Internetu)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kaszta drukarska / zecerska
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. Kasten → skrzynia, pudło (u wozu)[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) case, letter case
- niemiecki: (1.1) Setzkasten
- źródła:
- ↑
Hasło „kaszta” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „kaszta” w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4, s. 67.
- ↑ Hasło „kaszta” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.