karteczka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [karˈtɛʧ̑ka], AS: [kartečka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. zdrobn. od: kartka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karteczka karteczki dopełniacz karteczki karteczek celownik karteczce karteczkom biernik karteczkę karteczki narzędnik karteczką karteczkami miejscownik karteczce karteczkach wołacz karteczko karteczki - przykłady:
- (1.1) Któregoś wieczoru szyba poszła w drobny mak, do pokoju wpadł kamień owinięty w karteczkę z jednym słowem[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. karta ż, kartka ż, karty nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) картачка ż
- jidysz: (1.1) בייגל n (bejgl)
- rosyjski: (1.1) карточка ż
- ukraiński: (1.1) карточка ż
- źródła:
- ↑ Notowała: B.D., Kobieta i Życie, 1972, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.