karota (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. roln. odmiana marchwi z krótkim korzeniem[1]
- (1.2) kulin. korzeń karoty (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karota karoty dopełniacz karoty karot celownik karocie karotom biernik karotę karoty narzędnik karotą karotami miejscownik karocie karotach wołacz karoto karoty - przykłady:
- (1.2) Podamy polędwiczki, smażone karoty i kartofelki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) marchew
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. karotka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. carotte < łac. carota < gr. καρῶτον
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.