karnizm (język polski)

karnizm (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) socjol. system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt
(1.2) liter. ideologia żywego, zmysłowego ciała występująca w literaturze
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) weganizm, wegetarianizm
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. karnotaur m, karnityna ż, karnacja ż, inkarnat m, reinkarnacja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. carnism < łac. caro, łac. carnis → mięso + pol. -izm
uwagi:
(1.1) nie mylić z: karnistyka
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.

karnizm (język turecki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) socjol. karnizm
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.