karakter (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
karakter (język estoński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
karakter (język turecki)
- wymowa:
- IPA: [kaɾak'teɾ]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) charakter
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. karakteristik
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
karakter (język węgierski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) psych. charakter (czyjś)
- (1.2) charakter (osoba)
- (1.3) charakter (czegoś)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) szilárd karakter
- (1.3) karakterbaba
- synonimy:
- (1.1) jellem
- (1.2) jellem
- (1.3) jelleg, jellegzetesség
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. karakteresség, karakterizálás, karakterisztika, karakterisztikus, karakterisztikusság
- czas. karakterizál
- przym. karakteres, karakterisztikus
- przysł. karakterisztikusan
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
karakter (język wilamowski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- charakter
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) psych. charakter[1]
- (1.2) cecha[1]
- (1.3) ułożenie[1]
- (1.4) godność człowieka[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 4
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 219.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.