kappen (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [ˈkapn̩] IPA: [ˈkaptə] IPA: [ɡəˈkapt]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) przycinać, przyciąć, obcinać, obciąć (np. czubek drzewa)
(1.2) przecinać, przeciąć (np. przerywając dopływ)
odmiana:
(1.1-2)[1] kapp|en (kappt), kappte, gekappt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Kappen n, Kappe ż, Kappung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: kappenabkappenverkappen
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.