kapelmistrz (język polski)
kapelmistrz (1.1)
_Fife_and_Drum_Corps%252C_gives_movement_commands_to_the_unit_during_a_presidential_inaugural_130113-A-IA524-064.jpg.webp)
kapelmistrz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [kaˈpɛlmʲisṭʃ], AS: [kapelmʹisṭš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• udziąs.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) muz. muzyk kierujący chórem, kapelą lub orkiestrą, dyrygent
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kapelmistrzostwo n, kapelmistrzowanie n
- czas. kapelmistrzować ndk.
- przym. kapelmistrzowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. Kapellmeister[1] → muzyk kierujący orkiestrą, chórem lub kapelą; dyrygent
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) капельмайстар m
- bułgarski: (1.1) капелмайстор m
- duński: (1.1) kapelmester w
- esperanto: (1.1) kapelestro
- niemiecki: (1.1) Kapellmeister m
- rosyjski: (1.1) капельмейстер m
- szwedzki: (1.1) kapellmästare w
- wilamowski: (1.1) kapēlmȧster m, kapelmaster m
- źródła:
- ↑ Słownik wyrazów obcych PWN, red. Jan Tokarski, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, s. 337
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.