kanel (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) cynamon
- odmiana:
- (1.1) en kanel, kanelen, blm
- przykłady:
- (1.1) Kog kyllingen med urter og en stang kanel. → Gotuj kurczaka z ziołami i jedną laską cynamonu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) få kanel
- etymologia:
- franc. cannelle
- uwagi:
- źródła:
kanel (język norweski (bokmål))
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) cynamon
- odmiana:
- (1.1) en kanel, kanelen
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
kanel (język szwedzki)
kanel (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) kulin. cynamon
- odmiana:
- (1.1) lp en kanel, kanelen; blm
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- fraza przymiotnikowa på kanelen
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.