kaczątko (język polski)
kaczątka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ], AS: [kačõntko], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pieszcz. młoda kaczka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kaczątko kaczątka dopełniacz kaczątka kaczątek celownik kaczątku kaczątkom biernik kaczątko kaczątka narzędnik kaczątkiem kaczątkami miejscownik kaczątku kaczątkach wołacz kaczątko kaczątka - przykłady:
- (1.1) Kaczątko bez odpoczynku poruszać musiało nóżkami, ażeby nie przymarznąć.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kaczę
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kaczucha ż, kaczuszka ż, kaczka ż, kaczusia ż, kaczor m, kaczę n, kaczeniec m, kaczyzm m, kaczysta mos, kaczystka ż
- czas. kaczyć się
- przym. kaczy, kaczkowaty, kaczystowski
- przysł. kaczo, kaczkowato
- związki frazeologiczne:
- brzydkie kaczątko
- etymologia:
- zdrobn. od pol. kaczę
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks ptaków w języku polskim
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kaczę
- źródła:
- ↑ Hans Christian Andersen: Brzydkie kaczątko
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.