kłos (język polski)

kłosy (1.1)

kłosy (1.1)

kłos (1.2)

wymowa:

IPA: [kwɔs], AS: [ku̯os] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. roln. rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż; zob. też kłos w Wikipedii

(1.2) fryz. rodzaj warkocza przypominający kłos (1.1)

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kłos	kłosy
dopełniacz	kłosa	kłosów
celownik	kłosowi	kłosom
biernik	kłos	kłosy
narzędnik	kłosem	kłosami
miejscownik	kłosie	kłosach
wołacz	kłosie	kłosy

przykłady:

(1.1) Rolnik zerwał kilka kłosów pszenicy.

(1.2) Kłos wygląda bardzo efektownie, a przy tym wcale nie jest tak trudno go zapleść, jak by się wydawało.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pszeniczny / żytni / jęczmienny kłos

(1.2) kłos dobierany

synonimy:

(1.2) kłosek

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pokłosie n, kłoszenie n

zdrobn. kłosek m

czas. kłosić się

przym. kłosowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ear
• baskijski: (1.1) buru
• czeski: (1.1) klas
• duński: (1.1) aks n
• esperanto: (1.1) spiko
• francuski: (1.1) épi m
• hiszpański: (1.1) espiga ż
• islandzki: (1.1) ax n
• jidysz: (1.1) זאַנג m lub ż (zang)
• niemiecki: (1.1) Ähre ż; (1.2) Fischgrätzopf m, Fischgrätenzopf m
• norweski (bokmål): (1.1) aks n
• nowogrecki: (1.1) στάχυ n
• rosyjski: (1.1) колос m
• słowacki: (1.1) klas m
• szwedzki: (1.1) ax n
• ukraiński: (1.1) колос m
• węgierski: (1.1) kalász
• wilamowski: (1.1) ȳjer m, yjer m

źródła: