kľačadlo (język słowacki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) klęcznik^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kľakadlo

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kľakadlo n, kľakačka ż, kľačačka ż

czas. kľačať ndk., kľačiavať, nakľačať sa dk.

przym. kľačací, kľakací

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: