kø (język duński)
en kø (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) kolejka
- (1.2) pot. mot. korek drogowy
- odmiana:
- (1) en kø, køen, køer, køerne
- przykłady:
- (1.1) Pigerne har stået i kø efter billeterne i næsten fem timer. → Dziewczęta stały w kolejce po bilety prawie pięć godzin.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) bilkø
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
kø (język norweski (bokmål))
kø (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kolejka
- odmiana:
- (1.1) en kø, køen, køer, køene
- przykłady:
- (1.1) I det gamle Sovjetunionen måtte man stå i kø for å få kjøpt mat[1]. → W dawnym Związku Radzieckim trzeba było stać w kolejce, żeby kupić coś do jedzenia.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) å kjøre i kø → jechać w korku • å snike i køen → wepchnąć się do kolejki • å stille seg i kø → stanąć w kolejce
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.