kötés (język węgierski)

wymowa:

IPA: [ˈkøteːʃ]

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wiązanie, przywiązywanie, zawiązywanie, przypasywanie

(1.2) robótka na drutach

(1.3) med. opatrunek

(1.4) okładka, oprawa

(1.5) techn. wiązanie, łączenie, połączenie

(1.6) rzad. węzeł

(1.7) sport. wiązanie (u nart)

(1.8) lud. pas

(1.9) chem. wiązanie

(1.10) muz. ligatura

(1.11) przest. porozumienie, umowa

(1.12) rzad. stowarzyszenie, związek

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2) kötésminta

(1.3) gipszkötés

(1.4) bőrkötés • könyvkötés • vászonkötés

(1.5) csavarkötés • téglakötés

(1.6) takácskötés

(1.9) kovalens kötés

(1.11) békekötés • szerződéskötés

synonimy:

(1.11) szerződés, egyezség, megállapodás

(1.12) szövetség

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. köt

przym. kötési

związki frazeologiczne:

etymologia:

węg. köt + -és

uwagi:

źródła: