jubel (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈjubɛl], AS: [i ̯ubel]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) pot. hałaśliwa zabawa lub uroczystość z udziałem wielu osób[1]
- (1.2) środ. przestępcze tanie wino owocowe[2]
- (1.3) gw. (Bydgoszcz) bałagan[3]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jubel juble dopełniacz jubla jubli celownik jublowi jublom biernik jubel juble narzędnik jublem jublami miejscownik jublu jublach wołacz jublu juble - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) urządzić / urządzać jubel
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) przyjęcie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. Jubel
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: jabol
- źródła:
- ↑
Hasło „jubel” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Monika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 114.
- ↑ Andrzej Dyszak, Jak mówili bydgoszczanie. Mały słownik gwary bydgoskiej, 2008
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.