juĝi (esperanto)
czasownik
- (1.1) praw. sądzić
- (1.2) osądzać, oceniać
- odmiana:
- (1)
tempo vortformo aktiva participo pasiva participo nuna juĝas juĝanta juĝata pasinta juĝis juĝinta juĝita venonta juĝos juĝonta juĝota kondicionalo juĝus imperativo juĝu - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. aljuĝi, antaŭjuĝi, misjuĝi, prijuĝi
- rzecz. juĝo, juĝejo, juĝisto
- przym. juĝa
- czas. aljuĝi
- związki frazeologiczne:
- ebriulon kaj malsaĝulon oni ne juĝas • en sia afero ĉiu juĝu libere • kiu kutimis ĉion juĝi, nenie povas rifuĝi • ne juĝu pri afero laŭ ĝia ekstero • pri propra afero neniu juĝas libere • ŝajnon ne fidu, juĝi ne rapidu
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.