jodłować (język polski)

wymowa:
IPA: [jɔdˈwɔvaʨ̑], AS: [i ̯odu̯ovać] ​
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) muz. śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset; zob. też jodłowanie w Wikipedii
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Helmut zawsze zaczynał jodłować, kiedy sobie popił.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jodlować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jodłowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. jodeln[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.