jeniectwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [jɛ̇̃ˈɲɛʦ̑tfɔ], AS: [i ̯ė̃ńectfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzad. niewola[1]
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik jeniectwo dopełniacz jeniectwa celownik jeniectwu biernik jeniectwo narzędnik jeniectwem miejscownik jeniectwie wołacz jeniectwo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) hist. jasyr, st.pol. jeństwo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. jeniec m
- przym. jeniecki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. jeniec + -two
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) cautiverio m
- nowogrecki: (1.1) αιχμαλωσία ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.