jelonek (język polski)

jelonek (1.1)

jelonek (1.2)

wymowa:

IPA: [jɛˈlɔ̃nɛk], AS: [i ̯elõnek], zjawiska fonetyczne: nazal. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) młody jeleń

(1.2) zool. Lucanidae^[1], gatunek chrząszczy; zob. też jelonkowate w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	jelonek	jelonki
dopełniacz	jelonka	jelonków
celownik	jelonkowi	jelonkom
biernik	jelonka	jelonki
narzędnik	jelonkiem	jelonkami
miejscownik	jelonku	jelonkach
wołacz	jelonku	jelonki

przykłady:

(1.1) Na łące widzieliśmy sarnę z jelonkiem.

(1.2) Jelonki obejmują ok. tysiąc gatunków.

składnia:

kolokacje:

(1.2) jelonek rogacz

synonimy:

(1.1) rzad. jelenię

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. jeleń m, jelenię n, jelenina ż

przym. jeleni

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.2) ponieważ samce mają szczęki podobne do rogów jeleni

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fawn ; (1.2) stag beetle
• arumuński: (1.1) tsãrboplu^[2]
• baskijski: (1.1) oreinkume
• białoruski: (1.1) аленяня n, аленянё n; (1.2) жук-алень m
• duński: (1.1) hjortekalv w
• hiszpański: (1.1) cervatillo m; (1.2) ciervo volante m
• łaciński: (1.2) Lucanidae lm f
• rosyjski: (1.1) оленёнок m; (1.2) оленёк m, жук-олень m
• ukraiński: (1.1) оленя n
• włoski: (1.1) cerbiatto m
• zuni: (1.1) na꞉tsik'o

źródła: