jednojęzyczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ], AS: [i ̯ednoi ̯ẽũ̯zyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) posługujący się jednym językiem
- (1.2) napisany w jednym języku
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik jednojęzyczny jednojęzyczna jednojęzyczne jednojęzyczni jednojęzyczne dopełniacz jednojęzycznego jednojęzycznej jednojęzycznego jednojęzycznych celownik jednojęzycznemu jednojęzycznej jednojęzycznemu jednojęzycznym biernik jednojęzycznego jednojęzyczny jednojęzyczną jednojęzyczne jednojęzycznych jednojęzyczne narzędnik jednojęzycznym jednojęzyczną jednojęzycznym jednojęzycznymi miejscownik jednojęzycznym jednojęzycznej jednojęzycznym jednojęzycznych wołacz jednojęzyczny jednojęzyczna jednojęzyczne jednojęzyczni jednojęzyczne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kraj jednojęzyczny
- (1.2) słownik jednojęzyczny
- synonimy:
- (1.1-2) jednojęzykowy
- antonimy:
- (1.1-2) wielojęzyczny, wielojęzykowy, różnojęzyczny, różnojęzykowy, kilkujęzyczny, kilkujęzykowy
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. jednojęzyczność
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) monolingual; (1.2) monolingual
- baskijski: (1.1) elebakar; (1.2) elebakar
- esperanto: (1.1) unulingva; (1.2) unulingva
- fiński: (1.1) yksikielinen; (1.2) yksikielinen
- kazachski: (1.1) біртілді, біртілдік; (1.2) біртілді, біртілдік
- niemiecki: (1.1) einsprachig; (1.2) einsprachig
- rosyjski: (1.1) одноязычный; (1.2) одноязычный
- słowacki: (1.1) jednojazyčný; (1.2) jednojazyčný
- szwedzki: (1.1) enspråkig; (1.2) enspråkig
- ukraiński: (1.1) одномовний; (1.2) одномовний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.