jedno- (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na jednostkowość elementu, który nazywa druga część złożenia[1][2]
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych podkreślający jednolity charakter czegoś lub tożsamość z elementem, który nazywa druga część złożenia[1][2]
odmiana:
(1.1-2) nieodm.
przykłady:
(1.1) jednoarkuszowy • jednodaniowy • jednoaktówka • jednodniówka (itp.)[2]
(1.2) jednobrzmiący • jednogłośny (itp.)[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) zobacz słowa zaczynające się od „jedno-”
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) one-, single-
  • rosyjski: (1.1) одно-
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „jedno-” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „jedno-” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.