jeździectwo (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) sport. dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych
- (1.2) sport. ogół sportowców uprawiających jeździectwo (1.1)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) uprawiać jeździectwo
- synonimy:
- (1.1) hippika, hipika
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) jazda konna
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. jeździec mos, jeźdźczyni ż, jezdnia ż
- czas. jeździć ndk.
- przym. jeździecki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) horse-riding
- francuski: (1.1) équitation ż
- hiszpański: (1.1) equitación ż
- kaszubski: (1.1) jazda kònnô ż
- niemiecki: (1.1) Reitsport m
- nowogrecki: (1.1) ιππασία ż
- włoski: (1.1) ippica ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.