jeść obiad (język polski)
chłopiec je obiad (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
fraza czasownikowa
- (1.1) spożywać południowy posiłek
- odmiana:
- (1.1) zob. jeść, zob. kolacja
- przykłady:
- (1.1) Z reguły jemy obiad dopiero po powrocie z roboty.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) jeść świąteczny obiad
- synonimy:
- (1.1) mieć obiad; przest. obiadować
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: jeść śniadanie • jeść obiad • jeść kolację
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) have lunch
- czeski: (1.1) obědvat
- francuski: (1.1) déjeuner
- hiszpański: (1.1) almorzar
- niemiecki: (1.1) zu Mittag essen
- portugalski: (1.1) almoçar
- włoski: (1.1) pranzare
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.