jarzębiaczek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌjaʒɛ̃mˈbʲjaʧ̑ɛk], AS: [i ̯ažẽmbʹi ̯aček], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę • akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) pot. zdrobn. od: jarzębiak
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jarzębiaczek jarzębiaczki dopełniacz jarzębiaczku jarzębiaczków celownik jarzębiaczkowi jarzębiaczkom biernik jarzębiaczek jarzębiaczki narzędnik jarzębiaczkiem jarzębiaczkami miejscownik jarzębiaczku jarzębiaczkach wołacz jarzębiaczku jarzębiaczki - przykłady:
- (1.1) Wypiłyśmy z bratówką po trzy kieliszki jarzębiaczku i trochę się wstawiłyśmy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. jarzębiak
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: jarzębiak
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.