jarmuż (język polski)

jarmuż (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. Brassica oleracea var. sabellica L.[1], odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach; zob. też jarmuż w Wikipedii
- (1.2) kulin. reg. potrawa z roślin kapustowatych[2]
- (1.3) bot. reg. komosa[2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik jarmuż dopełniacz jarmużu celownik jarmużowi biernik jarmuż narzędnik jarmużem miejscownik jarmużu wołacz jarmużu - przykłady:
- (1.1) Jarmuż jest doskonałym źródłem żelaza.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.3) reg. faćka[2], jarmucha[2], jarmuska[2], jarmużka[2]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. jarmużowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: komosa
- angielski: (1.1) kale
- czeski: (1.1) kapusta kadeřavá ż
- esperanto: (1.1) krispa brasiko
- francuski: (1.1) chou frisé m, chou d'aigrette m, chou frangé m, chou lacinié m
- japoński: (1.1) ケール
- kabowerdeński: (1.1) rapodju
- koreański: (1.1) 케일
- niemiecki: (1.1) Grünkohl m
- perski: (1.1) کلم کالی
- portugalski: (1.1) couve-de-folhas
- rosyjski: (1.1) кудрявая капуста ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.