jarka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈjarka], AS: [i ̯arka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. określenie samicy jagnięcia[1][2]
- (1.2) zboże jare[1][2]
- (1.3) gw. (Bukowina, Śląsk Cieszyński i Babia Góra)[3][4][4] owca, która nie rodziła
- (1.4) gw. (Bukowina) owca albo jałówka, która po raz pierwszy ma młode[4]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.3-4) por. ukr. ярка[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) ярка
- źródła:
- 1 2 jarka. Słownik języka polskiego PWN. [dostęp 2013-08-14].
- 1 2 Witold Doroszewski (red.): jarka. Słownik języka polskiego PWN, 1958–1969. [dostęp 2013-08-14].
- ↑ Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 55.
- 1 2 3 4 Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 94; dostęp: 9 listopada 2018.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.